We Włoszech krajobrazy są wyjątkowo malownicze i różnorodne.
Jest to jeden z najbogatszych i
najbardziej ożywionych krajów europejskich. Mało jest tak wspaniałych
kultur, niewiele krajów tak niezwykłych i niezmiennie fascynujących.
Włochy są niedużym państwem leżącym w znacznej części na Półwyspie Apenińskim. Patrząc z północy kraj przypomina kształtem buta.
Można tu wyodrębnić cztery główne typy krajobrazu:
• Wysokie, poszarpane szczyty Alp, rozciągające się szerokim łukiem na północy kraju.
• Niższe góry Apeniny ciągnące się wąskim grzbietem przez prawie cały kraj.
• Szeroką, równinną dolinę Padu, najdłuższej włoskiej rzeki
przepływającej przez gęsto zaludnione tereny między Alpami i Apeninami.
• Linię brzegową stanowią wody Morza Tyrreńskiego na zachodzie i
Morza Adriatyckiego na wschodzie. U wybrzeży rozrzucone są liczne
malownicze wyspy, z których najważniejsze to Sycylia i Sardynia,
największe na Morzu Śródziemnym.
Włochy mają trzy typy klimatów:
1. klimat w północnej części – klimat alpejski z ostrą zimą i ciepłym latem
2. w dolinie Padu – klimat umiarkowany z chłodną , wilgotną zimą i gorącym, parnym latem
3. w większej części półwyspu oraz na wyspach klimat śródziemnomorski z łagodną zimą i długim, suchym latem.
Roślinność zmienia się odpowiednio do warunków geograficznych i
klimatu: od lasów sosnowych na północy, do winorośli, gajów oliwkowych
i sadów na południowym wybrzeżu śródziemnomorskim.
Włosi słyną z jednej z najsmaczniejszych kuchni świata. Ich kuchnia
jest zdrowa, składniki – mięso, ryby i jarzyny – świeże, jakość
pierwszorzędna, rozmaitość olbrzymia zależnie od regionu i miejscowej
tradycji, przygotowanie potraw szybkie i proste. Podstawa wszędzie jest
jedna tzw. pasta (makaron, kluski) w niezliczonych wariantach.
Mieszkańcy tego kraju są spontaniczni i impulsywni. Gdyby
wybrać jedną, najbardziej charakterystyczną cechę tego narodu, to
musiałaby to być chęć pełnego korzystania z życia. Panuje tu kult
dobrego jedzenia, obsesja pięknego ubierania się, przede wszystkim
zwyczaj codziennego spaceru w gronie rodzinnym. Jednak Włochy to
niejednolite państwo, a Włosi są bardzo zróżnicowanym narodem, więc
niewiele można generalizować. Odmienność poszczególnych regionów
przejawia się w tradycjach kulinarnych, krajobrazie, standardzie życia
czy dialektach.
Włochy dzieli się na część Północną i Południową. Północne Włochy
ze stolicą w Mediolanie są jednym z najbardziej rozwiniętych regionów
świata. Włochy południowe zaczynają się gdzieś pomiędzy Rzymem
Neapolem, stanowią jeden z najsłabiej rozwiniętych obszarów w Europie.
Liguria, niewielka południowa prowincja nadmorska, od dawna nosi miano
„włoskiej Riwiery” i przez większą część sezonu letniego jest
zatłoczona spragnionymi słońca wczasowiczami. Na południe od Wenecji
rozciąga się Emilia – Romania. Tutejsze wybrzeże jest bardzo popularne
zwłaszcza wśród Włochów. Środkowe Włochy są chyba najlepszą wizytówką
kraju, a Toskania ze swoimi malowniczymi krajobrazami i ośrodkami
kulturalnymi, takimi jak Florencja, Piza i Siena, należy do
najpopularniejszych regionów wśród turystów. Lazio posiada typowo
południową atmosferę, którego surowy krajobraz kontrastuje z bardziej
uładzonym pięknem innych regionów. Calabria leżąca na „śródstopiu
włoskiego buta” szczyci się również surowym krajobrazem jednak wartym
zobaczenia.